Bir Oturma Odasının Boyutundaki Bir Mağaza İçin Dijital İkizler mi? Gerçek Envanter Teknolojisini Hype Döngüsünden Ayırmak

Pultrack'ı geliştiriyoruz — çoğu zaman iki para birimi ve dengesiz internet bağlantısıyla çalışan küçük perakendeciler için bir satış noktası ve envanter uygulaması. Bu nedenle her "envanter yönetiminin geleceği" özetini belirli bir soruda okuyoruz: bu teknolojilerden herhangi biri, bir tane kasa, bir arka oda ve kapanmadan sonra sipariş veren tek bir kişiye sahip bir mağaza ile temasından sonra hayatta kalır mı? Son zamanlarda cevap sürekli "evet"ten uzaklaşıyor.

Envanter teknolojisinin kapsamı, barkod tarayıcıları ve elektronik tablolardaki temel araçların ötesine geçti ve daha ambisius bir katmana girdi: yapay zeka tahmin, bilgisayar görüşü, Nesnelerin İnterneti sensörleri ve en yeni katılımcı — herhangi bir şeyi değiştirmeden önce bir depoyu simüle eden dijital ikizler.[1][2] Gerçekten yararlı olanı, kırk rıhtımı olan bir dağıtım merkezine için tasarlanmış olanlardan ayırmaya değer.

Envanter için bir "dijital ikiz" tam olarak nedir?

Dijital ikiz, envanter ve depolama alanınızın gerçek koşullar değiştikçe güncellenen sanal bir modelidir ve bir şirkete "ya böyle olsaydı" senaryolarını test etmeyi sağlar — yeni bir raf düzeni, talep artışı, tedarikçi gecikmesi — fiziksel işlemleri değiştirmeden önce.[1] Birkaç depo ve binlerce ürün türü çalıştıran bir şirket için, bu simülasyon pahalı hataları önleyebilir: bir gönderimi yeniden yönlendirme, bir darboğazı keşfetme veya haftalar öncesinde bir stok yetersizliği riskini yakalama.

Tüm envanterini bir oda ve birkaç rafa sığdıran bir mağaza için, "simülasyon" genellikle sadece koridorda yürüyüp neyin az olduğunu görmektir. Bu kötü bir şey değildir — bu meşru, ölçüyle orantılı bir yöntemdir. Dijital ikizler birçok konum ve operatör arasındaki koordinasyon sorununu çözer; tek bir konumdaki bir mağaza başta bu koordinasyon sorununa sahip değildir.

Bilgisayar görüşü tam olarak nereye uyuyor?

Son kapsamlı raporlar, bilgisayar görüşünü ve envanter robotlarını gerçek zamanlı raf izleme araçları olarak vurgular — bir kişinin manuel sayım yapmadan stok seviyelerini gözlemleyen ve boşlukları işaretleyen kameralar.[2] Bu, uzun koridorlar ve geniş bir alana yayılmış küçültme riski olan büyük formatlı perakende satışı için gerçekten yararlı bir fikirdir.

Tuzak, aynı kapsamlı raporlar tarafından kabul edilen, benimsenmesi altyapı ve uygulama maliyetiyle sınırlandırılmıştır.[2] Kameralar, işleme ve entegrasyon ücretsiz değildir ve getiri, izledikleri stoğa göre tasarruf ettiğiniz iş gücü miktarı ile ölçeklendirilir. Görünür, insan ölçeğinde bir arka odaya sahip bir mağaza nadiren bu başabaş noktasına ulaşır — sahibinin kendi gözleri hala binadaki en ucuz sensördür.

Küçük bir mağaza için IoT sensör izlemesi buna değer mi?

Konum, sıcaklık, hareket ve durumu izleyen IoT sensörleri giderek artan bir şekilde transit sırasında veya iklim-duyarlı depolama için malzemeler için kullanılır.[1] Bu, bozulabilir tedarik zincirleri için — soğuk zincir lojistik veya farmasötik dağıtım düşünün — sıcaklık aşımının birisi fark etmeden bir palet bozabilir durumda büyük önem taşır.

Çoğu küçük perakendeci için bu başka birinin sorununu çözer. Bir dağıtıcıdan satın alırsanız, dağıtıcı (veya onların lojistik ortağı) kamyonun üzerinde sensöre sahip olması gereken kişidir. Malzemeler mağazanıza ulaştığında, "durum izleme" genellikle sadece buzdolabının soğuk olup olmadığını ve çatının sızıntı yapmadığını kontrol etmektir — bunu yapmaya değer, ancak bağlı donanımla enstrüman kurgulamaya değer değildir.

Yapay zeka tahmin ve anormallik tespiti küçülüyor mu?

Yapay zeka ve tahmine dayalı analitikler, talep tahminlemesi, yenileme optimizasyonu ve stok hareketindeki anormallikleri kayıplara dönüşmeden önce yakalamak için kullanılmaktadır.[1][2] Alttaki mantık — desenleri incele, alışılmadık olanı işaretle, ne sipariş edileceğini öner — herhangi bir ölçekte sağlamdır. Sorun şu ki, çoğu "yapay zeka tahmin" ürünü, tahmin modelini istatistiksel olarak anlamlı kılmak için yeterli geçmiş işlem hacmi ve yeterli ürün türü varsayarak fiyatlandırılır ve oluşturulur.

Günde birkaç düzine düzenli müşteriye kırk ürün satan bir mağaza, tahmin modelini basit bir kuraldan daha iyi performans gösteren veri yoğunluğu türünü oluşturmaz: "bu raf alçalınca yeniden sipariş et ve bilinen meşgul bir hafta sonu öncesi daha fazla sipariş et." Bu, alttaki fikrin reddedilmesi değildir — desen tanıma ve yenileme uyarıları yararlıdır — bunun yerine küçük bir mağaza için kullanışlı sürümü, pazarlanan kurumsal sürümünden çok daha basit olduğunu kabul etmektir.

Blokzincir izlenebilirliği tam olarak nereye uyuyor?

Blokzincir, düzenlenmiş tedarik zincirleri — gıda güvenliği geri çağırmaları, farmasötik köken, kontrollü mallar — için izlenebilirlik, uyum ve geri çağırma desteği amacıyla konumlandırılıyor.[1] Bu gerçek ve ciddi bir kullanım durumudur, ancak bu, etkilenen ürünü geri çağıran üretici veya dağıtıcının kullanım durumudur, etkilenen ürünün bir kutusunu alan mağazanın değildir. Küçük bir perakendecinin gerçek izlenebilirlik ihtiyacı çok daha temeldir: stok partisinin hangi tedarikçi gönderisinden geldiğini ve ne zaman geldiğini bilmek, bunun için basit bir tarihli stok günlüğü, dağıtılmış bir defter gerekmeden zaten kapsar.

Bu "eğilim"in ne kadar katı olduğu hakkında bir not

Burada kaynaklandırma hakkında dürüst olmak değerdir: envanter yönetiminde dijital ikizler, bilgisayar görüşü ve blokzincir hakkında yazılanların çoğu, satıcı bloglarından, satıcı ilişkilerine sahip endüstri yayınlarından ve ticari fuar kapsamından gelir — bağımsız araştırma değil, bir ürünü satmak veya bir etkinliği tanıtmak için tasarlanan malzeme.[1][2] Bu, alttaki teknolojiyi sahte yapmaz, ancak "herkes bunu benimsiyor" çerçevesinin şüpheyle okunması gerektiği anlamına gelir. Raporlamanın kendi itirafına göre, benimseme, daha büyük işletmeler arasında bile altyapı ve maliyet tarafından sınırlandırılmış kalır.[2]

Peki küçük bir mağaza bundan ne almalıdır?

Donanım ve buzzword'leri çıkarın ve bu dalgaların altında yatan üç fikir gerçekten küçük ölçekte uyarlanmaya değerdir:

• Para harcamadan önce test edin. Dijital ikizin ruhu — harcamadan önce simüle edin — tahminde bulunmak yerine bir siparişi iki katına çıkarmadan önce satış geçmişinizi kontrol etmek kadar basit bir şeye çevirdi.
• Toplamları değil, anormallikleri izleyin. Anormallik tespitinin ruhu, hızlı hareket eden bir ürünün aniden durduğunu veya yavaş olanın aniden artacağını fark etmeye ve otomatik olarak yeniden sipariş vermeden önce neden sorgulamaya çevirdi.
• Stokunuzun nereden geldiğini bilin. İzlenebilirliğin ruhu, temel bir alışkanlık haline geldi: bir partinin hangi tedarikçiden ve hangi tarihte geldiğini günlüğe koyun, böylece daha sonra bir şey yanlışsa tahminde bulunmaz.

Bu, bir teknik karardan ziyade bir ürün kararıdır. Pultrack'ta, envanter izlemeyi bilinçli olarak bir tane kasa, çevrimdışı-ilk mağazanın gerçekten ihtiyaç duyduğu şeye sınırladık — stok sayıları, yenileme bayrakları ve ne zaman geldiği hakkında basit bir kayıt ve mağazanın gerçekten fiyatlandırdığı herhangi bir para birimi arasında çalışır — tahmin modelleri veya mağazanın sahip olmadığı bir depo ayakizi varsayan sensör entegrasyonları bağlamak yerine. Küçük bir perakendecinin herhangi bir piche uygulaması gereken yargı, kendi haritamız için uyguladığımız aynı yargıdır: bu teknoloji gerçek, günlük bir sürtünmeyi azaltır mı, yoksa sadece satıcının kısaltma incelemesinde etkileyici görünür mü?

Yeni envanter teknolojisini benimsemeden önce gerçekten ne kontrol etmelisiniz?

• Araç güvenilir bir şekilde sahip olmadığınız altyapı (sabit güç, güvenilir bağlantı, özel donanım) gerektiriyor mu?
• İstatistiksel olarak yararlı olmak için yeterli işlem hacmine ihtiyacı var mı yoksa siz yapacağınız gibi ince verilerle tahmin mi?
• Alttaki fikir (ilk simüle et, anormallikleri izle, köken günlüğe koy) ölçekte manuel olarak yapabildiğiniz bir şey mi, kurumsal versiyonunu satın almadan?
• Bu eğilimi gerçekten kim bildiriyor — bağımsız bir operatör mü, yoksa sensör, kamera veya platform satanlar mı?