Bulut, Mobil ve Abonelik Fiyatlandırması: "Yeni" POS Trendleri Küçük Bir Dükkan İçin Gerçekte Ne Kadar Maliyetlidir?

Her birkaç ayda bir yeni bir grup "POS trendleri" yazısı dolaşıma girer ve son zamanlarda hepsi yaklaşık aynı şeyi söylüyor: perakende sektörü buluta, mobil önceliğe, omnichannel sistemlere, yapay zeka destekli çözümlere ve abonelik fiyatlandırmasına doğru gidiyor.[1] Pultrack'ı geliştiren biz de bu raporları dikkatle okuyoruz — modaya uyum sağlamak için değil, ne tür değişikliklerin bir dükkan sahibinin günlük işleyişini gerçekten değiştirdiğini ve hangi değişikliklerin sadece kurumsal özellikleri küçük işletme etiketi ile yeniden paketlenmiş versiyonları olduğunu anlamak için.

Bu yazı, özellikle fiyatlandırma ve hizmet sunumu modelindeki değişime odaklanıyor — bulut tabanlı ve abonelik faturalandırması — çünkü bu, "trend" listesinin küçük bir perakendecinin cüzdanına en doğrudan etki eden kısmıdır; sadece iş akışına değil.

Raporlar tam olarak ne iddia ediyor?

Güncel trend yazılarının tutarlı ana fikri, POS'un bir küçük işletmenin "merkezi işletme merkezi" haline gelmesidir: ödeme noktası, envanter, sadakat programları ve ödeme işlemleri giderek bir bağlantılı sistem içinde yaşıyor, sıklıkla üzerine öneriler ve talep tahminleri için yapay zeka özellikleri ekleniyor.[1] Bununla birlikte, hemen hemen her listede iki yapısal değişim tekrarlanıyor:

• Bulut tabanlı platformlar, daha kolay güncellemeler ve entegrasyonlar sağlayarak şirket içi yazılımın yerine geçen varsayılan yön olarak tanımlanıyor.[1]
• Fiyatlandırma, büyük ön ödeme lisans ücretlerinden, küçük işletme bütçelerine daha uygun olduğu iddia edilen aylık veya yıllık abonelik planlarına kaymaktadır.[1]

Burada kaynak materyali hakkında dürüst olmakta fayda var: bu "trend" özeti yazılarının çoğu POS satıcılarından kendilerinden, rapor satış yapan pazar araştırması firmalarından veya başvuru imzalarından para kazanan karşılaştırma sitelerinden geliyor. Bu, gözlemleri yanlış yapmıyor, ancak çerçeve yazılım satmaya yönelik, köşe dükkanının nakit akışına kaymaya gerçekten faydalı olup olmadığını denetlemeye değil.

Abonelik fiyatlandırması gerçekten küçük bir dükkanın bütçesine uyuyor mu?

Ortaya atılan fikir basittir: büyük ön lisans ücreti yok, her ay daha küçük bir tutar ödeyin, yazılım otomatik olarak yükseltilir. Düzensiz gelire sahip bir dükkan için — maaş gününün veya hasat döneminin çevresinde yoğun haftalar, başka türlü yavaş haftalar — abonelik, satış nasıl gittiğine bakılmaksızın sabit bir yinelenen maliyettir. Bu, birçok küçük perakendecinin gerçekte ihtiyacı olan şeyin tam tersidir; bu da gelirle esnek olan bir maliyet yapısıdır.

Abonelik ayrıca dükkanın her faturalandırma döngüsünde güvenilir bir şekilde çalışan bir para birimi ve ödeme yöntemiyle süresiz olarak ödemeye devam edeceğini varsayar. Para birimi erişiminin tahmin edilemez olduğu veya yinelenen uluslararası ödemeler için kart/banka kanallarının güvenilmez olduğu pazarlarda, "sadece ayda X" sessizce bir dükkanın teknoloji yığınının en kırılgan bölümü haline gelebilir — yazılım kötü olduğundan değil, faturalandırma modeli o dükkanın nakit gerçekliğini göz önünde alınarak tasarlanmadığı için.

Bulut önceliği gerçekten her yerde doğru varsayılan mıdır?

"Bulut tabanlı POS şimdi varsayılan yöndür" büyük satıcıların mühendislik çabalarını yatırım yaptığı yer açısından doğru bir tanımdır.[1] Günün bir kısmında güç veya bağlantı kaybı yaşayan belirli bir dükkan için tavsiye olarak çok daha titrek bir iddiamadır. Bağlantı kesildiğinde duran buluta bağlı bir ödeme noktası hafif bir rahatsızlık değildir — müşteri kasiyerin yanında nakit veya telefon ile ödemeye hazırken tam o anda bir satış gerçekleşmesini tamamen durdurur.

Trend yazıları, bulutun gerçek yararlar getirdiği konusunda haklıdır: daha kolay güncellemeler, merkezileştirilmiş raporlama ve teslim uygulamaları veya sadakat programlarıyla daha basit entegrasyonlar.[1] Boşluk şu ki, "bulut tabanlı" ve "düşük bağlantı koşullarında güvenilir" aynı özellik değildir ve bu listelerin çoğu aralarında ayrım yapmamaktadır.

Mobil ödeme ve omnichannel özellikleri nasıl?

Küçük perakendeciler ve açılış etkinlikleri arasında mobil POS ve dokunmatik ödeme benimsenmesi gerçekten yararlı bir değişimdir — bir tablet veya telefon kasa olarak, bir pazarda ayakta kalma maliyetini düşürür ve yoğun saatlerde ikinci bir ödeme noktası gereken bir dükkan için esneklik ekler.[1] Omnichannel senkronizasyonu (çevrimiçi ve mağaza içi envanteri birleştirme, teslim alma iş akışlarını destekleme) birden fazla kanal arasında gerçekten satış yapan perakendeciler için çok daha önemlidir, ana kanalı fiziksel tezgahı olan tek konumlu bir dükkan için değildir.

Herhangi bir şeyi değerlendiren küçük bir perakendeci için pratik filtre basittir: özellik gerçekten sahip olduğunuz günlük bir kabarığı azaltır mı, yoksa esas olarak daha büyük, çok konumlu perakendeciler için var olan bir sorunu çözer mi? Mobil ödeme birçok küçük dükkan için gerçek bir sorunu çözer. Tam omnichannel envanter senkronizasyonu sıklıkla dükkanın henüz sahip olmadığı bir sorunu çözer.

Öyleyse küçük bir dükkan için hangi trend önemlidir?

Satıcı trend listesini, dar marjlarla tek konumlu küçük bir perakendeci için alaka düzeyine göre yeniden sıralarsak, öncelik genellikle sunulan şekilde farklıdır:

• Ödeme noktası, satış kaydını kaybetmeden bir güç kesilmesi veya bırakılan bağlantıdan sonra çalışmaya devam eder mi?
• Fiyatlandırma yapısı gelirle orantılı mı, yoksa yavaş haftalar sırasında en sert şekilde çarpan sabit bir maliyet mi?
• Envanter takibi, dükkanın stokunun nasıl gerçekten hareket ettiğini eşleştiriyor mu, sadece demo ekranın gösterdiği gibi değil mi?
• Mobil/dokunmatik ödeme özellikleri tam bir platform geçişini zorunlu kılmadan mevcut mi?

Güvenlik ve ödeme modernizasyonu — temassız, dijital cüzdanlar, nakit ve kaydırma güvenine azalan güven — bu raporlar arasında tutarlı bir şekilde işaretlenerek, bu adil bir noktadır: ödeme tercihleri değişiyor ve mobil para veya cüzdan işlemini temiz bir şekilde kaydedemeyen bir POS, sahibi için manuel uzlaştırma çalışması oluşturur.[1] Ancak bu, yalnızca temel sistem, bulut bağlantısı olsun ya da olmasın, hangi ödeme yöntemi kullanılırsa kullanılsın satışı doğru bir şekilde kaydederse önemlidir.

Bu, ne satın alacağına karar veren küçük bir perakendeciye nerede bırakıyor?

Bu, kendi tarafımızın önyargısının açıkça belirtilmeye değer olan nokta — saklanan yerinde değil: Pultrack'ta, "bulut öncelikli" ve "abonelik öncelikli"nin satıcıların yinelenen geliri ve mühendislik kolaylığı için optimize edilen cevaplar olduğunu düşündüğümüz için çevrimdışı-ilk, çift-para birimi POS özellikle oluşturuyoruz; network kapalı olduğunda bile her satışı yakalaması gereken ve yazılım maliyetinin o haftanın gerçek getirilerindeki haklılığı gereken bir dükkan için değil. Bu listelerdeki her trendin yanlış olduğunu düşünmüyoruz — mobil ödeme ve daha iyi ödeme desteği gerçekten yararlıdır — ancak "bulut varsayılan olarak" ve "abonelik varsayılan olarak"'ı, dar ve düzensiz marjlarda çalışan dükkanlar için gerçek takas ile birlikte seçimler yerine nötr, evrensel olarak iyi varsayılanlar olarak işlem yapmaya karşı çıkmak isterdik.

Güncel trend kapsamının dürüst özeti, büyük ölçüde satıcı ve pazar araştırması tarafından yönlendirilmiş, POS şirketlerinin yatırım yaptığı yeri tanımlayan, değişken altyapı pazarlarında küçük perakendecilerin ihtiyacı olan şeylerin bağımsız bir denetimini tanımlamayan bir özettir. Özellik yönü için okuyun; her kaymayı otomatik olarak her dükkan için daha iyi hale getiren çerçevelendirmeye karşı daha şüpheci olun.